piątek, 19 października 2012

12. Rak sromu

Miałam dziś zajęcia z ginekologi w pewnym szpitalu na oddziale nazywanym przez wszystkich septykiem ( w rzeczywistości oddział nazywa się ginekologia zachowawcza). To, co widziałam, wstrząsnęło mną, a jestem raczej odporna na stres, na widoki, na wszystko. Przed chwilką stamtąd wróciłam (wieczorem jeszcze tylko wykład i weekend, uf) i jestem przerażona. Widziałam kobiety bez warg sromowych, łechtaczek, z ogromnymi dziurami między nogami, z ogromnymi ranami pełnymi martwiczych tkanek. Razem z koleżanką dostałyśmy do opieki salę pełną takich właśnie pacjentek - było ich 5. Trzy z nich opowiedziały nam o sobie, o swoich chorobach, pierwszych objawach, można powiedzieć, że o całym życiu.

W czasie wizyty i w czasie zmiany opatrunków widziałyśmy ich okaleczone miejsca- tego się nie da porównać z niczym. W pierwszej chwili pomyślałam o dziewczynkach, na których przeprowadza się tak zwane pełne obrzezanie i usuwa im wargi i łechtaczkę- wygląda to jednak inaczej, bo u nich późnij zszywa się tę ranę pozostawiając małe dziurki- jedna na siku, inna na krew miesiączkową. Obrzezanie jest dla mnie barbarzyństwem i czymś, czego nigdy nie zrozumiem. Jak matka może pozwoli by jej córeczce zrobiono coś takiego? Oczywiście na skutek infekcji znaczna większość umiera- albo niedługo po 'zabiegu' albo po 'otwarciu' przez 'męża' albo w czasie lub po porodzie.

Pacjentki, które widziałam także zostały okaleczone. Nikt, kto tego nie widział, nie jest w stanie sobie wyobrazić jak wygląda kobieta bez warg sromowych, jak bardzo cierpi fizyczne. Najbardziej niezwykłe jest jednak to, że są one bardzo pogodne i serdeczne. Chętnie opowiadają o sobie, pozwalają na wiele rzeczy, ciepło się wyrażają do nas i do siebie nawzajem, są pełne życia.

Jedna z nich, która miała kilkadziesiąt lat wcześniej raka szyjki macicy, prosiła nas abyśmy na uczelni i wszędzie wokół opowiadały o raku sromu i podobnych, rzadkich dolegliwościach. Mówiła, że zanim zachorowała nie wiedziała nawet, że coś takiego istnieje- jak problem raka szyjki, raka piersi, a nawet raka jajnika jest znany, tak rak sromu jest wielkim tabu.

Panie mówiły, że zaczęło się u nich od wysypek lub swędzenia. Poczytałam troszkę na ten temat zaintrygowana i przestraszona tematem.

Rak sromu może mieć charakter pierwotny (poprzedza go wystąpienie nieinwazyjnego stanu przedrakowego określanego jako neoplazja wewnątrznabłonkowa sromu) lub przerzutowy i stanowi 3-5% nowotworów ginekologicznych. Zwykle dotyka kobiety po 60 roku życia. Przyczyną jest prawdopodobnie HPV (wirus brodawczaka ludzkiego), którego większość ludzi zna z wpływu na powstawanie raka szyjki macicy. Typy HPV 16 i 18 są odpowiedzialne za oba te raki, w tym za 2/3 występujących raków szyjki macicy. Rak sromu jest tez wywoływany przez HPV 6 i 11, które są w literaturze uznawane za wirusy niskiego ryzyka. Na wszystkie wymieniona przeze mnie serotypy istnieją szczepionki (Silgard), ale są one najbardziej skuteczne u dziewczynek, które nigdy nie miały kontaktu z HPV.

obraz pochodzi z : http://www.choroby.biz.pl/r/rak-sromu-i-pochwy.html


Podział histologiczny obejmuje typy: płaskonabłonkowy rogowaciejący (65–90% przypadków), brodawczakowaty, jasnokomórkowy, gruczołowy i rak Pageta. Często nie występują żadne objawy, ale może się pojawić świąd, ból w okol. łechtaczki, zaburzenia w oddawaniu moczu, cuchnąca wydzielina. Raka sromu należy różnicować m.in z czerniakiem złośliwym. Takiego też dziś spotkałam, a raczej ogromną ranę po nim. 

Wizyta na septyku była dla mnie ciekawa, ale też wstrząsająca. Gdy widzi się takie cierpienie, takie rany, takie okaleczenie, wszystko inne wydaje się nieistotne, błahe. Docenia się wszystko, chce się żyć stokroć bardziej i walczyć o szczęście. To taki czyściec, odnowienie, rodzaj katharsis. A te niezwykłe i dzielne kobiety będę pamiętać do końca życia i w ciężkich chwilach przypomnać sobie ich pogodny uśmiech i ciepło.

czwartek, 11 października 2012

11. Interna, techniki, ginekologia, patologia... zabawa się zaczęła

Uwielbiam przedmioty typowo medyczne, rozmowy z pacjentami, ciekawe przypadki i ogólnie SZPITAL. Najchętniej całymi dniami siedziałabym w nim i uczyła się na konkretnych przypadkach. Myślę, że takie uczenie jest bardziej owocne, ciekawsze i znacznie dłużej pamięta się tak przyswojoną widzę. Jak już mówiłam medycyna to praktyka. Zabawne jest, gdy idą na nią ludzie, którzy boją się krwi albo brzydzą człowieka, ale lubią siedzieć nad książkami. Tacy też są potrzebni, nie każdy musi pracować w szpitalu- niektórzy będą przecież naukowcami.

Interna.
Mój zachwyt tym przedmiotem nie minął. Opiekunka zadaje nam pytania z kosmosu, jakbyśmy były na stażu po medycynie (co to jest DIC, dla jakiego nowotworu charakterystyczne palce pałeczkowate itd), i pozwala osłuchiwać pacjentki (słuchałyśmy np wchłaniającego się olbrzymiego krwiaka). Byliśmy też na różnego rodzaju badaniach, rozmawiałyśmy z pacjentami i było naprawdę fajnie.

Techniki położnicze i prowadzenie porodu.
Zajęcia miałam zwyczajnie, na uczelni. Na półrocze przypadają 2 zajęcia... . To ciekawe, bo w ciągu studiów- łącznie chyba 9 zajęć (przede mną jeszcze 3 w przyszłym semestrze)- mamy opanować wszystko z zakresu sali porodowej. A w czerwcu egzamin...
Zajęcia były naprawdę fajne bo trafiłyśmy na przesympatyczną kobietkę, która wszystko nam wytłumaczyła. Dziś omawialiśmy mechanizm porodowy w odmianie potylicowej tylnej.

Ginekologia.
Właściwie to opieka ginekologiczna bo przedmiot ten dzieli się właśnie na te 2 dziedziny. Flaki z olejem. Zajęcia były w szpitalu i nie robiłyśmy NIC... no dobrze, poza zbieraniem wywiadu i mierzeniem ciśnienia. Może to dlatego, że były to pierwsze zajęcia? Mam nadzieję, że kolejne będą ciekawsze. Z drugiej strony dali nam do nauczenia z 3 strony rozpoznań łacińskich na następne zajęcia, nie protestuję, przyda mi się.

Patologia.
Cieszyłam się na ten przedmiot, ale po 1 wykładzie, a później po ćwiczeniach mój entuzjazm opadł. Nie chodzi nawet o ogrom wiedzy, jaką mamy przyswoić, bo do tego już się zdążyłam przyzwyczaić. Proszę mi nie mówić, że położnictwo to łatwe studia i nie trzeba się uczyć (oczywiście niektórzy się nie uczą i jakoś potrafią przebrnąć przez nie... bardzo wiele zależy od nauczycieli). To studia ciężkie i już od początku wymagają zaangażowania i nakładają na nas odpowiedzialność- za nas same i za innych. Co jeśli zakłuję igłą czy kulociągiem, a krew lub wydzieliny na niej będą zawierać HBV albo co gorsza HCV lub nawet HIV(aczkolwiek znacznie ciężej będzie zarazić się nim niż wirusami żółtaczki)? Co jeśli najzwyczajniej poślizgnę się na wodach płodowych i upuszczę dziecko? Co jeśli za bardzo odkręcę kroplówkę z oksytocyną i macica kobiety pęknie? Co jeśli źle zmierzę miednice i okaże się, że istnieje niewspółmierność, której nie zauważył am? Trzeba myśleć. Trzeba też się uczyć, często bardzo dużo, często zupełnie po nic. Patologia należy do takich przedmiotów, gdzie trzeba przyswoić ogrom wiedzy. Najgorsze jest jednak to, że zarówno cały wykład jak i całe ćwiczenia polegały na przepisywaniu slajdów z prezentacji. Gratulacje dla kogoś, kto to te ćwiczenia nazwał ćwiczeniami.



Książki obowiązujące u mnie:
Położnictwo i Ginekologia Bręborowicza (2 opasłe tomiska)
Wstrzyknięcia Ciechaniewicz
Podstawy pielęgniarstwa w ginekologii i położnictwie Caus Woźniak
Opieka w ginekologii Sipińskiego
Wstrzyknięcia i wlewy dożylne Brożek
Położnictwo ćwiczenia Troszyńskiego







To z tych typowo położniczych (oczywiście wymienionych w literaturze jest ich znacznie więcej, ale to są te, które mam). Musimy też znać najnowsze standardy (najnowszy z 20.09.2012), a Pani kierownik katedry na wykładach mówi o bardzo wielu rzeczach, których nie ma w tych ani w ŻADNYCH (tak twierdzi) książkach, a musimy je znać. I dobrze.

Z takich grubszych miałam jeszcze małego Traczyka, ale okazał się raczej zbędny. I oczywiście atlasy i książki z anatomii- ale to według uznania, kto co chciał.

W tym roku musiałam zdobyć: Chirurgię Fibiaka i Patologię kliniczną Markiewicz. Muszę też nabyć coś z badań fizykalnych i wspominanego już Szczeklika, ale obecnie mój portfel musi odetchnąć. Nie mogę zrobić moim książkom zdjęć, wiadomo dlaczego.

środa, 10 października 2012

10. "obsesje" i lista kosmetyków

Lubię czytać książki ale nie przynoszę ich tonami do domu- kiedy mam dużo wolnego czasu czytam ich dość sporo, kiedy go nie mam- nie czytam wcale. Lubię gotować i piec, robię to jednak bardzo rzadko- wynika to głównie z faktu, że moja mama nie lubi gdy ktokolwiek poza nią robi coś w kuchni.

Lubię ludzi mających pasje i uwielbiam oglądać blogi tematyczne. O książkach, dzieciach, fotografii, studiach medycznych, szyciu pluszowych misiów, pielęgnacji włosów, gotowaniu, ozdabianiu przedmiotów, kosmetykach, dekoracji wnętrz, słodyczach. Są oczywiście też tematy, które kompletnie mnie nie interesują- polityka, sport...

Sama jestem jednak zupełnie inna, nie owładnięta jakaś szczególną pasją. Oczywiście marzę o wielu rzeczach, ale jednak wszystko w moim przypadku jest stonowane. Mam skłonności do uzależniania się od seriali, ale nie lubię o nich pisać i dyskutować, a jedynie oglądać. A jeśli chodzi o obsesje to jest chyba jedna... planowanie i tworzenie różnego typu list. Troszkę mi wyprały mózg blogi i książki o rozwoju osobistym i oto skutek.

Dziewczyny z blogów o kosmetykach kupują ich naprawdę dużo i wydają na nie naprawdę dużo. Organizują nawet akcje aby w danym miesiącu wydać mniej niż 50 zł. Ja kompletnie nie mam takiego problemu, kosmetyki kupuje rzadko (zwykle wtedy, gdy wiem, że czegoś zacznie mi brakować w najbliższym czasie) i zdarzają się miesiące gdy nie kupuję nic. Inna sprawa, że lubię o siebie dbać i jestem ciekawa wielu produktów. Dlatego stworzyłam tę listę, którą będę uzupełniać (odzywa się moja listowa obsesja...).


1.  Kosmetyki, które chcę wypróbować
Ziaja mleczko do ciała kakao
Ziaja mleczko do ciała oliwkowe
Ziaja mleczko do ciała kozie mleko
Ziaja mleczko do ciała pomarańczowe
Ziaja masło do ciała kozie mleko
Ziaja masło do ciała pomarańczowe
Bielenda peeling do ciała awokado
Bielenda kompres nawilżający i maseczka awokado
Bielenda masło do ciała karoten
Garnier Essentials tonik i mleczko z ekstraktem z nenufaru
Oeparol krem nawilżający, tonik i mleczko z wiesiołkiem
Kosmetyki z serii eveline slim extreme 3D
Barwa szampon rumiankowy
BabyDream szampon
Shauma Push-up volume odżywka
Garnier odżywka awokado
Green pharmacy olejek do skóry głowy
Green pharmacy eliksir ziołowy
Naturia odżywka miodowo-cytrynowa
2.   Kosmetyki, do których na pewno wrócę
Ziaja masło do ciała kakao
Ziaja masło do ciała oliwkowe
Bielenda masło do ciała awokado
L’oreal Paris szampon Elseve  nutri-gloss (seria zwykła, light I cristal)
Dax Cosmetics  masło do ciała waniliowo – pomarańczowe
Garnier Beauty Balm Perfector do cery śniadej (wypróbuję może jeszcze do jasnej)
Garnier Essentials z winogronkami mleczko, tonik, peeling i żel
Oeparol balsam do ciała z wiesiołkiem
Kamill kremy do rąk
3.   Kosmetyki, do których być może kiedyś wrócę… choć jest to mało prawdopodobne
Ziaja masło do ciała sopot spa
Dax Perfecta serum do biustu
4.   Kosmetyki, których już nigdy przenigdy nie kupię
Ziaja masło do ciała waniliowe
Joanna truskawkowe masło do ciala
Nivea dwufazowy płyn do demikijażu oczu'


Oczywiście w punktach 2,3,4 nie są zawarte wszystkie produkty jakich kiedykolwiek używałam. Wielu po prostu nie pamiętam. Sama dla siebie będę tu sobie czasem pisać o jakimś kosmetyku- aby nie powtórzyć błędu albo nie zapomnieć o jakiejś perełce:)

Chemia idzie mi opornie przez ogromnego lenia. Nic bym najchętniej nie robiła! Tak właśnie działa na mnie zimno...  Gdybym tak mogła mieć obsesję na punkcie chemii.